Maandag 18 juli 2011

"Wordt wakker het zonnetje is al op".... NOT !!!

De regen komt met bakken naar beneden. Sinds het eten van gisteren avond is het niet meer droog geweest. In de onbijtkamer staat een televisie met de actuele beelden van de top van de berg welke wij over moeten. Het is er 2°C en er ligt sneeuw. Tijd voor een bandenwissel....

Een etappe welke bij uitstek bestemt is voor onze ‘wegjanetten’ Bart en Ed kan door de weersverandering wel eens een heel andere wending krijgen. De gewone Black Panters worden omgewisseld voor Black Panter Extreme om meer grip te hebben onder deze omstandigehden.

Zodra we Mayrhofen verlaten gaat de weg omhoog, en pas over 30 kilometer als we de grens met Italië passeren op 2251 meter hoogte zal deze weer naar beneden gaan. We klimmen 1675 hoogtemeters, bijna alles is te fietsen maar het laatste stuk van de beklimming moet je lopen. De granietplaten ondergrond is (ook zonder sneeuw) te glad om te kunnen fietsen. De gehele beklimming hebben we regen. Net voor de top hebben we hagel en op de top zelf even sneeuw. Daarbij staat er ook nog wat wind waardoor het bijzonder koud aanvoelt. De eerste paar kilometers van de afdaling voorzichtig remmen om weer gevoel in de handen te krijgen. De gezichtsuitdrukking van de andere bikers rondom je zegt voldoende... koud lijden en afzien !! Los van alles klimaatologische ellende heb ik vandaag voldoende tijd om te genieten van de prachtige vergezichten van de (besneeuwde) omgeving doordat Sjack helaas wederom een mindere dag heeft. Wel een prachtige gezicht, één sliert van fietsers in een winterslandschap, en dat hartje zomer.

Als gevolg van het weer, is de afdaling ook een hele uitdaging. De remmen hebben het zwaar en de eerste paar kilometers is het ijs en ijskoud. Je merkt dat meer bikers met de kou te kampen hebben en daardoor extreem voorzichtig afdalen, maar daardoor is het ook weer oppassen met inhalen. Gelukkig wordt het tijdens afdaling droog, en zowaar gaat de zon nog schijnen. Tijd om de regenkleding een beetje open te zetten voor extra ventilatie.

De laatste 25 kilometer van de afdaling bevat toch nog een aantal korte beklimmingen welke bij elkaar nog goed zijn voor 475 hoogtemeters, een ‘extraatje’ waar veel mensen niet op zaten te wachten. De laatste 4 kilometers kan het gas er vol op, en ineens sta je midden in het centrum van Brixen. Het einde van een helse etappe.

De andere 4 collega bikers zijn inmiddels al binnen. Remco heeft 10 kilometer voor de finish nog materiaal pech gehad de voor derailleur afgescheurt van het frame.Helaas een bekend kwaaltje wat vaker bij de Rocky Mountain voorkomt. Heeft de heren helaas wel kostbare minuten gekost.... Gelukkig kon de fiets wel gerepareerd worden en is deze weer klaar voor morgen.

04:14:24,9 Frank & Remco

04:59:39,6 Edwin & Bart

05:36:15,6 Peter & Sjack

Alle fietsen kunnen inmiddels wel een onderhoudsbeurt gebruiken.

Ciao,