Peer zijn 1e veel te korte wedstrijd.

Terug van vakantie met vele hoogtemeters en vorige week een marathon in het zwarte woud van 120km/3000hm had ik na overleg met Frank besloten vandaag de laatste uit de ATB cross serie, een XC wedstrijd te rijden dus..
Dè kundè gij wel, is op oe lijf geschreven zei Frank! Ikke allemaal roepen: “Frank, ik heb geen snelheid jonge, ik kom net uit de bergen dus ik ga kapot met al dat gesnoek uit die bochten”. Zal wel meevallen ik verwacht dat het wel wat word met je riep hij......

Frank opgehaald in Netersel en samen richting Retie, Bart was er ook al, nummer ophalen en inrijden werd me opgedragen.
Ok ik ga mee. Merkte dat ik goede benen had maar idd geen snelheid, iets wat normaal mijn sterkste kant is! Vloog elke bocht uit “kan ook niet anders als je alleen maar recht omhoog en recht naar beneden gereden hebt de laatste 3 weken J” en die kanonnen legde meteen het tempo al iets te hoog voor me dus de 2e inrijdronde heb ik mijn eigen ding gedaan en gekeken [kon ik niet toen ik achter hun aan moest gvd] hoe het parcours erbij lag en waar ik wat moest doen.
Music op en natuurlijk als enige in het startvak mijn Camelbak om! Ze zouden om beurten starten met telkens 10 sec ertussen, de beste van de vorige races moest achteraan en starten en diegene die voor het eerst meedeed “ik dus” daar weer achter!
Ik zag Bart en Frank al wegschieten als een kanonskogel en besloten dat mijn doel was om niet gedubbeld te worden [8 rondjes/60 min max] toen mijn beurt was had ik boven mijn eigen verbazing de snelste als in zicht en zat 50-100m achter hem na 500m, dus mijn sterke kant werkte wel? Niet dus want ik had mezelf vergalopeerd en moest volgens mijn Garmin een tandje terug doen [180hr] want anders was de kans aanwezig dat ik de 2e ronde niet eens haalde!
Zo gezegd zo gedaan, heb de eerste 4 ronden met de gedachten rond gereden wat doe ik gvd hier, maar weet inmiddels uit ervaring dat ik langzaam beter word, dit gebeurde ook en mijn gemiddelde snelheid laag ineens een stuk hoger en kon de pijn beter verdragen. XC is echter geen marathon dus de wedstrijd had geen nut meer voor mij, pure training om over 2 weken proberen de BBC goed te rijden dacht ik toen.
Dit is gelukt, ben niet gedubbeld, voelde me sterker worden, bleef rustig, miste wel mijn Fully!! [nog +/-90 nachtjes slapen want dan komt de nieuwe Rocky Mountain Element 970 29-er]
Kwam voldaan de finish over en zag een vrolijke Bart staan die me vertelde dat ie gewonnen had, Frank bijna op het podium maar door een valparty is het jammer genoeg niet gelukt.
Kortom Peerkes Bike Team heeft de wedstrijd van voor tot achter onder controle gehad J Wat een geweldig team!!

Ciao,
Peer