Bolderbergse MTB Wedstrijd.
Met een trillende hand pak ik een pen en inschrijvingsformulier van de tafel en krabbel op de puntjes achter de vragen mijn gegevens. Ik ben 1e jaars master2 en vandaag maak ik mijn debuut in deze klasse maar Godver, dat trillen is niet van de zenuwen hoor, dat is toch gewoon vanwege die -9 buiten temperatuur en ik ben zonder handschoenen naar de permanence gereden dus. De man achter het tafeltje bij de dag inschrijving houd mijn inschrijvingsformulier dicht bij zijn bril, “1972 ” mompelt hij, “eeh dat is nog net bij de.. en vervolgens kijkt hij vragend naar de man die naast mij staat, en die duidelijk een hogere functie in de organisatie heeft, tenminste dat denk ik, omdat hij de hele janboel met een sympathieke maar een bietje streng gezicht in de gaten aan het houden is,. “Een jonge veteraan” antwoord ie, “die kan wel eens voor de prijzen gaan rijden” zegt ie erachteraan. Ik kan niet zo snel een leuk vattend antwoord hier op vinden en besluit te zwijgen, en mijn chip, stuurbord en rugnummer in ontvangst te nemen. Ik loop naar buiten zonder verder aangeklampt te worden en geniet van deze rust om me heen. Tsja dat kan straks wel eens anders zijn als ik hier met de bloemen naar binnen loop bedenk ik me, maarja kan voor hetzelfde geld net zo goed weer lekker anoniem zijn, ff mijn chip inleveren en naar huis knarren zonder de podium ceremonie af te wachten. Dit laatste gebeurde dus, ik zal het maar meteen verklappen, de koers was tenslotte in Belgie en bij Sporza geven ze de uitslag ook al voor ze de samenvatting tonen. Reed dus wel goed maar niet goed genoeg voor de kopgroep, 6e ofzo geworden gok ik.
ff in vogelvlucht het koers verhaal dan, Master2 mochten samen met de junioren en dames in een  startblok, 1 minuut later dan de Elite/Master1/Amateurs kregen wij ons start fluit signaal. Mochten wij achter die meute  aan gaan jagen dus. Ik draaide als 3e  van de harde weg haaks naar links steile klim op werd voorbij gestoken maar kon bovenaan toch nog net aanpikken en hoppa, meezitten in de kopgroep he! Reden we iets later bij een technische draai en keer zone op een bultje, in een grote fuik, was de staart van het heren peloton, chaos snel fiets optillen wringen enzo maar alles wel netjes he, er is geen vloek gevallen. Kon op rechte stuk erna weer aansluiten bij de kopgroep, maar moest die op de 2e klim laten gaan, plof daar ging mijn motor ff in de toeren begrenzer. Werd wat later nog een keer voorbij gestoken en heb zelf ook weer een paar renners gelost in, voor mijn eigen ogen, zeer heroische duels, maar voor de onpartijdige leek aan de kant totaal geen interessante koers momenten wellicht.